گفتگوی حضوری با نویسنده وبلاگ زاچ بشاگرد در مورد مشکلات روستاهای زاچ وداربست بشاگرد

 

ندای بشاگرد در اولین مطالب سال 92  باز هم با منتشر کردن مشکلات روستاهای زاچ و داربست بشاگرد شروع به کار کردند  و گفتگویی با نویسنده وبلاگ زاچ بشاگرد  برادر  بزرگوار جناب عیسی زارعی در این باره داشتند که به این شرح است:

 

بسم الله الرحمن الرحیم

خطاب به مسئولین محترم شهرستان بشاگرد

دو روستای زاچ و داربست بشاگرد که در غربی ترین قسمت شهرستان بشاگرد قراردارند با مشکلات فراوانی مواجه هستند که به قسمتی از عمده ترین آنها اشاره خواهم کرد.

روستای زاج با حدود 48خانواد و حدود 170نفر جمعیت و روستای داربست با حدود 86خانوار و بیش از290نفر جمعیت میباشند.

فاصله این دو روستا تا مرکز شهرستان سیریک تقریبا 60کیلومتر و تا مرکز شهرستان بشاگرد بیش از 270کیلومتر است که بارها توسط اعضای شورای اسلامی دو روستا و سایر ساکنین، انتقال این دو روستا از شهرستان بشاگرد به شهرستان سیریک صورت گرفته ولی به دلایل نامعلوم تا کنون با جدایی این دو روستا از بشاگرد و الحاق آن به سیریک عملی نشده و مردم این دو روستا برای انجام کوچکترین کاری باید مسیر 540کیلومتری رفت و برگشت از روستا تا مرکز شهرستان را باید طی کنند در حالی که بعضی از ادارات در گوهران مستقر هستند و باید فاصله سردشت تا گوهران به این540کیلومتر اضافه شود.

همچنین جناب زارعی یاد آور شد که جاده این دو روستا از طریق جاده میناب _جاسک میباشد و اگر از این روستا چنانچه بخواهیم به مرکز شهرستان بشاگرد برویم اول باید به یکی از شهرستانهای میناب یا جاسک و سپس به مرکز بشاگرد برویم ،در حالی که اگر جاده  زاچ به روستای فراهک به طول حداکثر20کیلومتر بازگشایی میشد این فاصله270کیلومتری به حدود 80کیلومتر تا مرکز شهرستان کاهش پیدا میکرد و گزارش بازگشایی این مسیر را بارها به مسئولین مربوطه رسانده شده و حتی سه سال قبل فرماندار محترم هم طی یک گفتگوی حضوری به خود بنده گفتند که به زودی این جاده را بازگشایی خواهیم کرد و همچنین بخش دار مرکزی وقت بشاگرد جناب شهدادی گفتند که بودجه بازگشایی این جاده دریافت شده و به زودی شروع به کار خواهد شد ولی متاسفانه بیش از یک سال از این وعده ها میگذرد وعملی نشده و معلوم نشد که این جودجه صادره صرف کجا شد و چی شد.

جناب زارعی در ادامه فرمودند که عمده ترین مشکلات این دو روستا  متعلق به مدارس دانش اموزان هم میباشد که در این روستاها فقط مدارس ابتدایی میباشد و بالاتر از آن در این روستاها نیست و هر دانش آموزی که بخواهد ادامه تحصیل بدهد باید به یکی از مدارس موجود در بشاگرد با طی کردن فاصله مذکور برود و ادامه تحصیل دهد،مدارس شهرستان سیریک از دانش آموزان این دو روستا ثبت نام نمیکند و میگوید چون شما جزء شهرستان بشاگرد هستید ما اجازه ثبت نام دانش آموزان شما را در مدارس سیریک نداریم و این دانش آموزان بی گناه باید فاصله رفت و برگشت540کیلومتری را طی کنند تا بتوانند ادامه تحصیل دهند.مگر یک دانش آموز 12ساله چه کششی دارد که با این فاصله دوری از خانواده بتواند درست درس بخواند،آیا اگر فرزندان خود همین مسئولین گرفتار چنین مشکلاتی شوند چه وضعی پیدا خواهند کرد؟پس چگونه باید با وژدان خود کنار بیایند وقتی چنین مشکلاتی  در حوضه وظیفه آنها وجود دارد و باعث ترک تحصیل بیش از80درصد دانش آموزان پسر و صدرصد دانش آموزان دختر میشود.

آقای زارعی در ادامه اشاره ای به مشکلات خطوط تلفن و گیرنده شبکه های سیمای و همچنین مشکل بهداشت و فرسودگی لوله های آب شرب روستا هم کردند.

مشکل مخابرات و خدمات ارتباطی و مشکل گیرندگی شبکه های صدا و سیما ومشکل بهداشت و فرسودگی لوله های آب شرب روستا که به علت بارندگی های اخیر تخریب شده و نیاز به تعویض دارند که مردم با هزینه شخصی خودشان فسمتی از آن را خردیداری و استفاده میکنند،همچنین جاده دوروستا که در بارندگی های اخیر تخریب شده و با پیگیریهای مکرر فقط یک دستگاه بلدوزر جهت اصلاح این جاده فرستاده شده که حتی سوخت روغن و حمل دیزل آن بر عهده مردم دو روستا است و از پول شخصی مردم برای سوخت بلدوزر اداره راه و ترابری بشاگرد تهیه میشود،آیا در کجای جهان چنین چیزی مشاهده شده است که جهت اصلاح جاده یک روستا خود مردم باید از جیب خود مایع بزارند و هزینه سوخت پرداخت کنند؟آن هم کشوری همچون ایران که سرشار از منابع نفتی میباشد،آیا پول این نفت کجا میرود که باید مردم مستضعف این دو روستا جهت اصلاح جاده خاکی روستایشان هزینه سوخت  دستگاه را از جیب خود بپردازند.بارها به جناب فرماندار و رئیس راه و ترابری و سایر مسئولین گزارش شده و فقط در جواب گفتند همین است که هست،واگر پول روغن و حمل گازوییل نمیدهید بلدوزر را به مرکز شهرستان برمیگردانیم.لازم به ذکر است که این بلدوزر مشکل روغن ریزی هم دارد و روزانه باید حدود 28لیتر روغن به آن اضافه کرد تا به کار ادامه دهد،حتی از مسئولین خواسته شد تا مشکل روغن ریزی این بلدوزر را برطرف کنند که متاسفانه انجام ندادند و میگویند همینی هست که هست و اگر میخواهید جاده روستایتان درست شود باید هر چقد که هزینه روغن میشود  پرداخت کنید وگرنه دستگاه را به مرکز شهرستان انتقال میدهیم که سایر روستاها هم مشکل جاده دارند.

این چه عدالتی  است،این چه قاونی است که در این شهرستان اجرا میشود؟ایا درجایی از جهان چنین قانونی وجود دارد یا مشاهده میشود؟

بسیاری از مشکلات کوچک و بزرگ در این روستاها وجود دارد که بارها از طریق های مختلف به مسئولین مربوطه گزارش داده شده ولی متاسفانه هیچ اقدامی نشده و بنده از طریق وبلاگ زاچ بشاگرد هم این مشکلات  منتشر کردم و از همه دوستان و همشهریان وبلاگ نویس خواهش مندم این مشکلات را در وبلاگ های خود منعکس کنند تا شاید از این طریق بتوان وژدان خوابیده کسانی که مسئولیتی در این قبال دارند بیدار کرد و یا حداقل به گوش کسانی برسد که بنا به دلایلی این گونه آمارها و مشکلات به آنها گزارش داده نمیشود.از وبلاگ نویسان بشاگرد خواهشمندم که همکاری لازم را با وبلاگ زاچ بشاگرد داشته باشند تا  بتوانیم مشکلات موجود مردم مستضعف و محروم این دو روستا را منعکس کنیم.

(یا الحاق به شهرستان سیریک یا برطرف کردن مشکلات)